Goede voornemens zijn onzin!

Gepost door johnvanbeem onder Geen categorie

Ik ga mij dit jaar NIET voornemen om;

minder te eten, matiger te drinken, meer te bewegen, aardiger te zijn voor mijn buren, meer mijn katten aan te halen, mijn zoon meer ‘opbouwende’ kritiek te geven, frequenter mijn moeder te bellen, mijn vrouw vaker een bloemetje te schenken, de kachel minder hoog te zetten, de wc-bril altijd omlaag te doen na toiletbezoek, de lichten écht allemaal uit te doen bij het verlaten van mijn huis, meer samen met mijn vrouw naar documentaires van de publieke omroepen te kijken, vaker het ruitje van de open haard schoon te maken, meer spontaan bij mijn jongste dochter op visite te gaan, meer mijn auto te wassen, minimaal twee maal in de week te koken, ook eens de badkamer schoon te maken, niet meer tegen mijn vrouw te zeggen wat ik allemaal in het huishouden doe, te zorgen dat er altijd voldoende openhaard hout in de woonkamer ligt, het oud papier direct naar de schuur te brengen, de tuin wat vaker te onderhouden, nu eindelijk eens de plintjes in de logeerkamer te monteren, minder drumspullen te kopen, meer in onze eigen sauna te gaan, tegen mijn zoon te zeggen dat roken slecht is, te skypen met een goede vriend die uitgezonden is naar Irak, eindelijk toe te geven dat een man van 52+ geen jonge god meer is, weer eens mijn vijf jaar geleden aangeschafte racefiets te berijden, kleding te kopen die past bij iemand van mijn leeftijd in plaats van mijn zoon van 21, echt energie te steken in zaken waar ik écht goed in ben, de importantie van gedrag versus inhoudelijke kennis binnen de ICT wereld verder uit te dragen, nog spraakmakender workshops te geven over de balans tussen ‘hard’ en ‘zacht’, een duidelijker standpunt in te nemen over de zin en onzin van ITILV3, trainingen te ontwerpen die gaan over hoe je nu écht ITILV3 kan implementeren, meer organisaties te helpen bij veranderingen, een prikkelend artikel te schrijven in een non-ICT vakblad, de belangrijkste kernwaarden van mijn bedrijf intern en extern uitdragen, proberen mijn collega’s echt te begrijpen, optimalere samenwerking te krijgen met de afdelingen binnen mijn bedrijf, eerlijk feedback te geven, goed om te gaan met feeback die ik zelf ontvang, na te denken over het integreren van duurzaamheid in mijn dagelijkse werkzaamheden, nog beter naar klanten en opdrachtgevers te luisteren om zeker te weten waar het échte probleem ligt, nog duidelijker de wederzijdse verwachtingen af te stemmen met klanten, bewijzen dat ‘leertransfer’ echt heel belangrijk is voor het rendement van opleiden, het MT van mijn bedrijf nog meer gevraagd én ongevraagd te adviseren, opdrachtgevers meer te confronteren met hun eigen rol in hun organisatieproblematiek, meer gebruik te maken van eigen krachten en kwaliteiten van deelnemers van mijn trainingen, klanten maximaal te betrekken bij het ontwerpen van maatwerktrajecten, organisaties te vragen wat zij nu echt in het werk stellen om opgedane kennis van medewerkers in trainingen te borgen, te zorgen dat Blended learning echt een toegevoegde waarde krijgt voor deelnemers en hun organisaties, een discussie aan te gaan over het verdwijnen van ITILV2, eindelijk APMG eens te confronteren met hun beslissing de gedragsaspecten uit hun ITILV3 syllabi te schrappen…………………………………….

“Nou, van Beem…….da’s niet zo’n lekker begin van een nieuw jaar” ben u geneigd te zeggen, beste lezers. Toch wel, ik ben een beetje klaar met ‘voornemens’ Zoals u en ik eigenlijk al lang weten, zijn voornemens en met name ‘goede voornemens’ kansloos en dus gedoemd te mislukken. U heeft zelf vast veel ervaring met voornemens die halverwege januari verzanden en never nooit meer op de agenda komen, althans niet eerder dan de 31e december van dat betreffende jaar dan! Kortom, laat voornemens gewoon varen en ga het gewoon DOEN! Niet zeggen; “ik ga mij voornemen om………..”, maar gewoon keihard zeggen EN opschrijven dat je het gaan doen, uitvoeren, implementeren, in gang gaat zetten. Geef jezelf geen enkele mogelijkheid om eraan te ontkomen, geen ruimte om op een ander spoor te gaan of stiekem in de onderste la te laten verdwijnen. Schreeuw het uit naar iedereen die het wil en kan horen en laat jezelf er voortdurend over worden aangesproken. Desnoods zet je er straffen op…..maar je zál en gáát het doen! Schrijf het desnoods keihard in uw jaarplan voor 2010 of misschien kun u het wel in uw weblog schrijven……….kan iedereen u erop afrekenen!

Een heerlijk 2010.