Sven Kramer, part two……..vier successen!

Gepost door johnvanbeem onder Geen categorie

Tja beste lezers, het kan geen toeval zijn… precies een jaar geleden heb ik een blog geschreven over de geweldige prestaties van Sven op een wereldbekerwedstrijd! Hij verpulverde toen het record op de 10 km en leek van een andere planeet te komen. Deze week heeft volledig in het teken gestaan van de deceptie door het bizarre wisselincident. Ik wil in dit geval even fijntjes wijzen op de schijnbare vergankelijkheid van succes. Een week geleden ben je nog de ultieme held en Neerlands hoop in Olympische dagen, nu

ben je de schlemiel die zich als eerste schaatser in de wereld laat beïnvloeden bij het wisselen door een coach, die even een kleine verstoring in zijn hoofd had! Ik zou het graag met u over de effecten van dit merkwaardige schaatsmoment willen hebben. Hoe kan het zijn dat een gehele natie door een dergelijke gebeurtenis collectief depressief wordt?

Grofweg de helft van de totale Nederlandse bevolking heeft de slaap niet kunnen vatten na de desastreuze avond. De volgende dag heeft het bedrijfsleven waarschijnlijk tientallen miljoenen euro’s schade gehad aan improductiviteit, daar hun werknemers eerst elkaar nazorg omtrent het verlies van Sven hebben moeten geven. De AEG index heeft een flinke dip gekregen omdat de altijd alerte bellegers en beursspecialisten van het Damrak te zeer geëmotioneerd waren om rationeel te kunnen beslissen over aankoop en verkoop van aandelen en opties. Gelukkig was onze majesteit al vervroegd vertrokken uit Lech om het demissionaire kabinet te ondervragen anders had zij ongetwijfeld haar vakantie alsnog afgebroken om 8 miljoen treurende Nederlanders met een speech op te beuren.

Kom op nou mensen! Wees eens realistisch… we hebben het hier over een sport. Het gaat om een wedstrijdje op ijs. Een recreatief tijdvermaak in de beste traditie van ons kikkerlandje. Er is buiten Nederland geen enkel land in de wereld dat deze sport echt serieus neemt. Schaatsen is in de rest van de wereld net zo populair en bekend als curling voor ons Nederlanders! Dus wel graag even relativeren beste lezers en ons vooral druk maken om zaken, die echt belangrijk zijn. Waar we ons nu wel echt druk om moeten maken, betreffende dit schaatsmoment, is het fenomeen wat zorgt voor het ‘vergeten’ van eerdere successen en onze focus op ‘mislukking’. En dit aspect is iets wat ik (helaas) bij veel organisaties herken. Wij zijn heel slecht in staat om te focussen op de zaken die WEL goed gaan. Als we resultaten behalen en/of successen hebben, vergeten we steevast deze expliciet te benoemen en te vieren. We zijn daarentegen wel heel goed in het vaststellen van mislukkingen, het ontdekken van fouten, het zoeken naar storingen en het uitvergroten van vastgelopen projecten. Blijkbaar is de mens sterk uitgerust om zaken te bespeuren, die afwijken van bepaalde verwachtingen. De hedendaagse mens is de ultieme ‘faaldetective’, gespitst op het opspeuren en uitmeten van afwijkingen in patronen.

Nu is dit in onze technocratische en snel veranderende wereld niet verwonderlijk. Daar waar het credo is ‘meten is weten’ en ‘gissen is missen’ is het natuurlijk totaal niet verwonderlijk dat iedereen een neus heeft gekregen voor fouten en mislukking. Een vraag die wij ons dan wel dienen te stellen is, of dit wel zo effectief is. Met name vanuit het ‘mensperspectief’ zou dat wel eens niet zo kunnen zijn. Mensen blijken namelijk zeer gevoelig voor complimenten en vinden het heerlijk om ook met enige regelmaat gewezen te worden op hun successen en overwinningen. Probeer je de gemiddelde werknemer te ‘motiveren’ of ‘stimuleren’ met hem/haar voortdurend aan te spreken op zaken die schijnbaar fout zijn gegaan, ga je deze werknemer geheid frustreren en kwijtraken. We zien dit fenomeen vaak terug in beoordelings- en functioneringsgesprekken. Veel leidinggevenden denken dat de focus van dergelijke bijeenkomsten vooral moeten liggen op ‘wat-er-allemaal-niet-goed-gegaan-is-de-afgelopen-tijd’ en wat er vervolgens allemaal ‘verbeterd zou moeten worden! NEE beste managers! Daar ga je jouw mensen niet mee motiveren! Ga nu eens het grootste deel van dit gesprek besteden aan de zaken die WEL goed zijn gegaan en besteed hierna tijd aan verbeter- en ontwikkelpunten.

Kortom, blijkbaar hebben wij als mens een sterke focus op ‘mislukking’ en kunnen we daar oeverloos lang door van slag van zijn. We weten ook, dat we als mens zeer gevoelig zijn voor complimenten over onze successen en overwinningen. Mijn advies zou zijn om bij Sven Kramer weer eens te kijken naar de enorme stroom van successen en fantastische prestaties uit het recente verleden en zijn ‘fouten’ te laten voor wat ze zijn… hij zal er ongetwijfeld zelf veel van geleerd hebben. En ja, je kan het ook anders bekijken, de hele wereld heeft toch gezien dat hij ondanks zijn misstap nog steeds de snelste schaatser is op de 10 km! Kortom, wel aandacht voor fouten maar VEEL meer aandacht voor successen… daar worden mensen pas echt gelukkig van!