On line leren……..niks voor Nederlanders??

Gepost door johnvanbeem onder Geen categorie

Al jarenlang doen we in Nederland verwoede pogingen om E-learning of online-learning aan de man/vrouw te krijgen. Alle inspanningen leveren tot nu toe weinig op. De gemiddelde Nederlandse cursist vindt het nog steeds een stuk prettiger om twee, drie dagen even lekker van huis te zijn in een congrescentrum met drank en spijzen………Oh ja, er is ook nog een training gaande. Dit lijkt misschien overdreven lieve lezers, maar jarenlang navragen naar de ervaringen van cursisten geeft toch een prachtig en consistent beeld van hoe een training over het algemeen ervaren word. Ondanks al onze inspanningen om een training vooral rendement te laten opleveren en te zorgen voor meer effectief gedrag en up to date kennis in de werkomgeving, is de belevenis van veel trainingen voor veel cursisten een vluchtig uitstapje van de werkomgeving naar een onbekend oord waar het vooral goed toeven moet zijn. Dat een dergelijke happening ook nog daadwerkelijk een bijdrage moet leveren aan de eigen professionele ontwikkeling blijkt bij de eerste indruk vaak van secundair belang. Laat staan, dat een training ook nog iets moet opleveren waar de organisatie van de cursist nog enig nut van moet hebben.

Of de soep werkelijk zo heet gegeten moet worden laten we nog even in het midden. Feit is wel dat slimme marketingjongens het aloude principe van ‘oude wijn in nieuwe zakken’ nog steeds praktiseren. De afgelopen jaren zijn we overstelpt met begrippen als bijv. ‘het nieuwe leren’ of ‘blended learning’ Er is geen forum op het www te vinden of er wordt over geschreven, geblogd en getwitterd……waarvan acte! Veel materiedeskundigen en vooraanstaande professionals proberen ons te overtuigen dat we niet meer zonder kunnen. Klassikaal trainen is passé volgens hen, ikzelf heb hier ook actief over geblogd en geschreven…….ik beken! Nu helpt het economische tij van malaise en omzetdalingen natuurlijk een flink handje mee. Er zijn weer nieuwe gegronde redenen om weer massaal aan de e-learningen en ‘het nieuwe leren’ te gaan volgens de marketinggoeroes. Maar toch wil het op een of andere manier niet vlotten in Nederland. Ondanks alle overtuigende argumenten als bijv. minder kosten, gederfde omzet en verlet zijn de cursistenaantallen in Nederland wat betreft E-learning of online training marginaal.

Wat is er toch dat mensen huiverig zijn voor een training via een E-learnvariant? Ten eerste is natuurlijk niet iedere training geschikt voor een E-learnvariant. Trainingen welke zijn gericht op gedragsverandering en vaardigheden zijn eigenlijk ongeschikt voor elektronische varianten, tenzij het puur gaat op de cognitieve kennis welke is benodigd voor ontwikkeling van vaardigheden. Ander probleem is de deelnemer zelf natuurlijk. Alle E-learnvarianten vergen een grote intrinsieke motivatie en vooral zelfdiscipline. U hoort mij uiteraard niet zeggen, dat de gemiddelde Nederlandse cursist geen discipline heeft………..Maar toch blijkt met name de ‘schijnvrijheid’ en de daarbij horende zelfdiscipline een zorgenkindje. Als laatste is er zoiets als een leercultuur in een organisatie of land. Zonder echte wetenschappelijke bewijzen hiertoe te hebben, durf ik wel te stellen dat dit een belangrijke factor is in het mogelijk (nog)niet succesvol zijn van E-learning in Nederland. De leercultuur hangt sterk samen met een organisatiecultuur maar ook met een landencultuur. Nederland is natuurlijk klein en vol, we zitten nu eenmaal dicht op elkaar en dat heeft zo zijn voors en tegens. Uit veel gesprekken met cursisten blijkt dat veel meerwaarde voor hen zit in de dialoog en het delen van ervaringen met overige deelnemers in een training. Bovendien moet een training voor veel deelnemers ook gewoon ‘gezellig’ zijn…. Ja beste lezers, ik citeer hier gewoon veel gedane uitspraken van cursisten in de loop der jaren! Nederlandse deelnemers vinden het blijkbaar fijn om in een lommerrijke omgeving te worden samengepakt in een zaal met een cursusleider, die hen soepel doch duidelijk door de trainingsdagen loodst. Uiteraard moeten hierbij hapjes en drankjes rijkelijk aanwezig zijn op straffe van een ferme negatieve uitspraak op het evaluatieformulier.

Tja, dat we in Nederland, theoretisch gezien in twee uren alle hoeken van het land kunnen bereiken doet ook het argument van het teveel reizen voor trainingsbezoek kansloos zijn. Kortom, wat kan in Nederland nu een sterk argument zijn om E-learning en/of Blended learning populair te maken, zult u zich inmiddels afvragen? De vraag is of het überhaupt wel zonodig moet. Natuurlijk zorgt de economische crisis voor argumenten, die sterk op het kostenaspect liggen en dat is begrijpelijk. Belangrijk is echter ook, of het effect en rendement van de nieuwe leervarianten op zijn minst net zo goed en misschien wel beter zijn dan het traditionele, klassikale leren. Ik denk dat een antwoord op deze vraag in het midden uitkomt. E-learning en al zijn varianten zal steeds vaker geïntegreerd worden in klassikale vormen van leren, de term ‘Blended learning’ spreekt hier dan voor zich. Ik zie klassikaal trainen in Nederland nooit verdwijnen, hiervoor is het teveel ingeburgerd met onze landencultuur en bedrijfscultuur. Als straks de economische crisis weer voorbij is, zijn bedrijven weer bereid om ontwikkeling van hun mensen niet alleen te zien als zinvol voor het bedrijf maar ook als ‘incentive’. Die ‘incentive’ moet ook gewoon leuk en waardevol zijn, een beloning voor gedane moeite. Ik denk dat een online-training, die geheel in eigen tijd achter de laptop of Ipad wordt gevolgd nooit gezien kan worden als een echte vervanging voor de tweedaagse klassikale training in een bosrijke omgeving met driesterren-lunch en aaibare trainer-met-verstand-van-zaken. Diezelfde trainer die jou als cursist tijdens een training ook nog eens onder vier ogen een paar praktische tips en nuttige feedback kan meegeven. Zie dat laatste maar eens voor elkaar te krijgen in een onlinetraining…!